Pages

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

25 Mart 2008

~ Hergün bugün artık yazarım deyip aslında ne yazacağımı da bilemediğim için vazgeçiyorum.Oldukça rutine bindi bile günler:) ~Dükkanda işler çok tatsız. Çok yakınımızdaki bir bankanın genel müdürlüğünden farklı bir binaya 250 kişi filan taşınmış.Bizi etkileyen nedenlerden biri. Ben yokken Aslının işe aldığı usta iyi bir adamcağız ama sadece iyiniyetle işler yürümüyor.Sanırım eski ustaya işbaşı yaptırıcaz. ~İşkence dolu günleri daha az hatırlıyorum.Kullandığım ilaç etki etmeye başladı sanırım daha az depresifim. Tamamen geçmese de daha iyiyim gerisi için zamana ihtiyacım var.Geçen akşam bizim elemanlardan 2si motorla kaza yapmışlar.Çok şükür ikisinde de ciddi bir şey yoktu ama biz gözümüzle görmek için kalkıp hastaneye gittik.Bir süre sonra bana çok dokundu .Ankara daki hastaneye de fiziksel olarak çok benziyordu,Aslıya da onu anlattım çok bencilce oradaki hastalardan biri olmadığın için şükür ediyorsun ancak bir yandan onları ve yakınlarını da çok iyi anladığın için çok üzülüyorsun.Garip ruh halleri... ~Cumartesi günü hava harikaydı uzun süredir görmediğim arkadaşlarımla Fenerbahçede kahvaltı yaptık açık havada çok güzeldi iyi geldi. Şimdilik bu kadar..görüşürüz.

12 Mart 2008

İste bu miniği yeni ailesine verdik en sonunda. Veterinerimiz aracılığıyla ve onun kliniğinde birbirimizi ve onlarda kediyi gördüler, herşey olumlu gelişti ve çakıl onlara gitti. Bu haftam inanılmaz tatsız geçiyor, sirf bunu yazabilmek için blogumu şifreli yapmayi istedim ama sonra uğraşamam gibi geldi.Hasta olduğum dönem hiçbir şeyin beni üzmesine izin vermiyeceğim diyordum ancak işte normal hayata dönerken iş öyle olmuyor:) Çok şükür sağlığım yerinde, az az ve sık yiyorum yemeklerin çoğunu püre gibi ezerek yiyorum ama olsun..tıkanma pek olmuyor. 77,5 kilo gördüm bu sabah tartıda ...çoookk uzun yıllardır ilk defa.Şu anda kendimi epeyce hoş ve ince hissediyorum bile:) Aslında 70 in altında pek ben kendim gibi olmayabilirim de öyle endişelerim de yok değil.Bugün öğleden sonra alışveriş merkezlerinden birine gittik öylesine dolaşalım diye ve bir mayo- iç çamaşırı firması acaip indirim yapmıştı mayolar 50 milyondu ve epeyce de güzel modeller vardı. 2 senedir mayo almamıştım zaten doğru dürüst tatile gitme şansım da olmamıştı dükkandan dolayı .Bu sene çok ihtiyacım var artık hele bunca badireden sonra:) uzun lafın kısası 2 tane mayo aldım.40 beden..normalde 40 değilim tabi de mayoyu 1 beden küçük alın derler ya...uzun zamandır da ilk defa korkmadan aynaya baktım mayolu halimle..Ne yazık ki bikini giyemiyeceğim sanırım karnımda ki izlerden bahsetmiş miydim?? Kocaman bir m.ercedes işareti var ve de drenlreden kalan izler. Neyse buna da şükür tabi...Dükkanda hiç çalışmıyor gibiyim ,bana pek iş yaptırmıyorlar aman sen dur aman sen yorulma filan.:) Son postumdan beri 3 ayrı misafir ağırladık Aslıyla. Bir akşam karşı komşumuz olan çok tatlı eski İstanbul hanımefendisi bir teyze ve yetişkin kızı çaya geldiler. Bir akşam 2 arkadaşımız yemeğe ..son 2 günde İzmirden yakın bir arkadaşımız yatılı geldi. Evde hareket olması çok güzel. Bu arada biraz psikolojik sıkıntılarım da var ve arkadaşımız da olan bir psikiyatristle görüştüm .Çok doğal olarak travma sonrası sıkıntılar yaşadığımı söyledi ve bir ilaç başlattı. Çok istememekle beraber ilaca başladım sanırım 1 hafta filan daha geçince etkisini görürüm.Eskiden uyku sorunum hiç olmazdı bu biraz sorun bu ara zira aklıma bana yapılanlar veya hastane günleri ile ilgili bir şey gelince ne uyku kalıyor ne bir şey.Bir de kendimi çok dinliyorum gaz sancım olsa endişeleniyorum filan. Sanırım dr.un da dediği gibi çok şükür ki atlattığım travmanın sonuçları ama geçicek... Çok kopuk kopuk yazdım ama dikkatim dağınık biraz.Kusuruma bakmayın. Sevgiler

03 Mart 2008

İlkler...

Hastanede ve evde olduğum sürelerde hemen hemen hiç yanlız kalmadım.Hele ki hiç tek başıma sokağa çıkmamıştım.Normalde de tek başıma alışverişe gitmeyi veya öyle aylak aylak dolaşmayı çok severim. Fakat işte bu son 6 ayın etkisi ve yaşananların da etkisiyle üzerime bir ürkeklik gelmişti.Geçen Beşiktaş çarşısına inmek istedim ama tedirgin oldum ve vazgeçtim.Tedirgin olmak için çok mantıklı bir nedenim yok ama sanırım psikolojik etkileri de böyle çıkıyor tüm yaşadıklarımın. Cumartesi günü ise dükkana geldik Aslının işi vardı o karşıya geçti ben gitmek istemedim ama eve de dönmek istemiyordum.Böylece şeytanın bacağını kırdım ve ilk defa tek başıma kalabalık bir yerde bulundum.Metrocity e gittim.Saat erken olduğu için aşırı kalabalık da değildi. Biraz dolaştım.Bu arada harika bir kozmetik markası keşfettim maalesef.Emininm siz benden önce keşfetmişsinizdir:) Inglot. Harika ürünleri var ve renk seçeneği inanılmaz geniş..fiyatları ise M.A.C e göre daha makul kalite olarak da daha aşağıda olduğunu sanmam.Fotolarda renkler nası yansıyo bilmem ama hoş renklerde 4 tane far aldım. Başka yerli bir markadan da mavi simli eyeliner:)) bir de çok uçuk pembe lipgloss...süslü kokona GOB geri döndü denebilir sanırım:) Epey zamandır da evde giymek üzere babet almak istiyordum...ucuzluk devam ettiği için terlikten bile ucuz fiyata tatlı babetlerime de kavuştum. Hala daha dolaşacak enerjim vardı ki Aslı telefon etti bir arkadaşlarımız akşam için sevdiğimiz bir restaurant vardır orada rez. yaptırmışlar emrivaki gibi oldu ama ben de tamam biz de gidelim deyince ben eve geri dönmeye karar verdim ki dinleneyim akşama halim olsun diye.Neyse güzel bir akşamdı ben sadece çorba içtim ve biraz dondurma tırtıkladım.Diğer 3. kedi de bize geldi cumartesi günü ve evde kıyametin koptuğu birkaç an oldu. onu bir qan önce sahiplendircez inşallah. Blogdaşlardan isteyen biri de var bir de bizim arkadaş çevresinden de.Bakalım... Herkese iyi haftalar diliyorum.

27 Şubat 2008

Güzel Günler

Geldiğimden beri günlerim çok güzel geçiyor çok şükür.Sevilen ve de özlenilen kişi olmak pek hoş:) Ayrıca insanlar beni 22 kilo vermiş olarak görünce de çok iltifat alıyorum.Bu kaybedilen kilolar sonucunda harbiden giyinip süslenmenin zevkli bişi olduğunu da hatırladım.giydiklerim güzel duruyor vücudum epeyce daha hafif olduğu için topuklu botlarla geziyorum filan.Makyajsız asla dışarı çıkmıyorum.(bu konu önceden de böyleydi aslında ama şimdi biraz daha iddialı oluyor kış da olması nedeniyle) Zorunlu bir diyet halindeyim.Anladığım kadarıyla midemin öğütme beye hazım konusunda bir sorunu yok fakat o daralan yerden dolayı çok katı şeyleri yemiyorum.ağırlıklı olarak sıvı veya muhallebi kıvamındaki yiyecekleri kolay tüketebiliyorum.Yediğim miktarlar epeyce az ama sık acıkıyorum. Bir yere giderken mutlaka çantamda ya meyveli yoğurt ya hazır bebek mamalarından filan bulunduruyorum. Pek dışarıda yemek yeme ortamında olmak istemiyorum şu sıra.(psikolojik olarak) ama geçen bir arkadaşımız davet etmişti Aslıyla gittik orada yedim az az. Ekmek veya galeta dokunuyor gibi hissediyorum sanırım mide sıvılarıyla birleşip hamurlaaşıyor ve çok yer kaplayınca da rahatsız ediyor.şu ofis denen yiyecek zararlıdır muhtemelen ama hem çok lezzetli hem de ben onu ekmek yerine veya akşam acıkınca filan atıştırmalık olarak yiyorum.Fındık ezmesi ve bal filan bolca tüketiyorum enerjim düşmesin diye.Sıvı olarak da bitki çayı veya açık çay ve su. Kahve hiç içmedim ..eee zaten gazlı içecekler yasaktır tahminim:)İlginç olan kısım bu yaşıma kadar kimse bişeyler yiyeyim diye uğraşmazken şu an herkes aman canım şunu da ye hadi bi kaşık da bundan durumunda:))) Gerçekten çok komik geliyor bana hiç alışık olmadığım bi durum. Genel olarak epeyce iyiyim yani ama bazen de anlamsız bir şekilde tıkanıyorum onu çözemedim.Önümüzdeki hafta sanırım İzmire gidicem bir endoskopi ile genişletme işlemi için daha.Sevmiyorum o anları hiç ama bin kere şükür deyip katlanıcam yine. Dün akşam üzeri Recep İ.yi izledik hafta içi olmasına rağmen çok kalabalıktı.çok güldüğümüz bir kaç sahnesi oldu .. Bu arada bizim kedimiz doğum yapmıştı ya biri de biz de kalmıştı yavrulardan.Dün akşam diğer dişi yavruyu verdiğimiz aileden mesaj geldi bunu alırmısınız ben ailemin yanında dönüyorum diye. Aslıyla boşanmış olabileceklerini tahmin ettik ve doğru çıktı.Bu haftasonu çakıl hanfendi bize gelicek ama sürekli bizde kalamaz 3 kediyle başedemeyiz ona yeni bir yuva arıyoruz.kulağınızda olsun arkadaşlar ilgilenen olursa lütfen temasa geçsin.Gri kırçıllı gibi safkan iran kedisi.Çok güzel suratlı bir dişi.Mayıs ayında 1 yaşında olacak. (Sevgili Öykücü umarım sorularına yanıt verebildim))) Çok öpüyorum hepinizi...bu arada sürekli yazanlardan oyunbozanlık edenler çok çok....Bi de Pinelayı merak ediyorum ben haberi olan var mı? Hoşçakalın..herşeyin başı sağlık unutmayın lütfen

20 Şubat 2008

6 Ay sonra eve dönüş

Tam 6 ay olmuş birkaç gün sonra döneceğimi sanarak çıktığım evime dönüşüm... Çok şükür bugünleri gördüm..Geçen Çarşamba geldim İstanbula.Aslı beni havalanından aldı upuzuuuuuun sürdü yolumuz.O gün maç da varmış Ali Sami Yen'de felaket kalabalıktı yollar.Direk dükkana geldik .Çok sevdiğimiz beni de çok seven bir kaç müşterimiz beni beklemişler,personelimiz filan .Her yana balonlar asıp üzerine hoşgeldin GOB filan yazmışlar,aslıcım pasta yapmış hazırlamış. Öyle gelir gelmez beni bi duygulandırıp ağlattılar:)Biraz sohbet ettik ,oradan eve geçtik.Kedilerimizden anne olan beni tanıdı ..yavru oğlancık ise ben giderken minicik bişeydi şimdi bir dana olmuş.Şaka bi yana gerçekten kuzu gibi birşey çok da tatlı.Bir ara foto koyucam. Ertesi gün öğlen dükkana gittim esas en kalabalık saatlerde herkesleri görebilmek için. Bu arada eve geldiğimde Aslı yatağımın üzerini hediye yığını yapmış kapılara da kağıtlardan harflar kesip Seni Çok Özledik yazmış,keçeden çiçeklerle süslemiş filan çok çok hoştu. çoğunluk çok sevindi beni tekrar sağlıklı gördüğüne...sarıldık öpüştük..kimi zaman gözlerimiz doldu.Resmi olduğumuz müşterilerden aslında beni çok sevdiklerini anladığım insanlar oldu.Muhteşem çiçekler yollamışlar filan ..aramıza hoşgeldin yazmışlar.Çok ama çok öküz esnaf komşularımız da var tabi.Aramızda hiçbir husumet olmadığı halde 6 ay boyunca adam bir kere bile gelip sormamış geçmiş olsun dememiş dolayısıyla beni de görünce yanımdan geçip giden..benim 2 sene önce filan kavga edip küstüğüm bir başka komşu ise beni kapıda görüp samimiyetle büyük geçmiş olsun şimdi nasılsınız çok iyi görünüyorsunuz diyor...Çok insan tanıdım bu başıma gelen büyük badirede...çok şaşırdım çok hem de...Neyse.. Bütün alışveriş merkezlerini geziyoruz desem yalan değil.Bana bakkala bile gitmek çok enteresan geliyor aylarca hastane odası ve annemin salonundan sonra:) Bir şey almasam bile gezmek iyi geliyor. Bir haber daha 79 kilo oldum.Aslının kotlarını giyiyorum, kıyafetler filan güzel duruyor ..yıllar sonra çizme giyebildim.Sigara içmememekle hava yapıyorum filan:) Artık iyi yanlarının tadını çıkarmaya çalışıyorum başıma gelenlerin. Bir de bugün hasta yakınları derneği diye bir dernekten yetkili biriyle görüştüm açmayı düşündüğüm dava ile ilgili bana yol göstermesi için.Epeyce meşakkatli bir yol bekliyor sanırım beni.. Yaprak dökümü başladı:)Öpüyorum hepinizi..