Hayat Çok Güzel

Günden güne çok şükür ruhum da şifa buluyor. Benim bu son ameliyatımı yapan doktorumuz muhteşem bir insan yani hem mesleğinde çok çok başarılı hem de çok şükür tüccar olmamış süper insani meziyetleri olan bir doktor. Ben çok uzun süre hastanede yattığım için ve de onlar için de farklı bir hasta olduğum için özeldim ve karşılıklı sempatimiz de vardı doktorumla. Annem ve ben adama tapar derecedeyiz minnetimiz sonsuz. Beni biliyosunuz üniversite hastanesinde ameliyat etti ve bir kuruş da istemedi.Biz de ben iyileşip çıkınca gazeteye teşekkür ilanı verdik. Fakat annem bir yandan da somut bir anımız da olsun istedi bunun üzerine Cumartesi çarşıya çıktık .Tarihi Kemeraltı çarşısına...ben zaten çok severim bir anlamda nostalji de oldu çok uzun zamandır gitmemiştim.Orda güvenilir ve sevdiğimiz bir gümüşçü vardı çok şık bir gümüş tepsi aldık doktoruma hediye.Kendi ambalajları çok şıktı ancak o bizi kesmedi bir de mürdüm rengi kadife kumaş aldık annem çok yaratıcı ve beceriklidir şık bir kese dikti ona:) Neyse bugün de sabahtan sekreteri ile görüştüm öğleden sonra kendisini muaynehanesinde ziyaret ettik annem ,babam ve ben.Kelimeler yetmedi tabi , hepimizin gözleri doldu. Ziyareti kısa tuttuk ve öpüşüp ayrıldık kendisiyle. Muaynehanenin yeri İzmirin Alsancak semtinde yani böyle İstanbul'un Nişantaşı gibi bir semti o kadar geniş değil ama tarz olarak öyle diyelim. Bir tane yabancı sabun mağazası açılmış ben internette görmüştüm. İngiliz kökenli ve doğal maddelerden el yapımı şampuanlar,kişisel bakım ürünleri filan ama tahmin edeceğiniz gibi rengarenk ve şeker gibi.İnsanı baştan çıkartıyor.Gramla satılıyor ürünler .Kokular sokağa taşıyordu ve ben orda kendimi hafiften kaybetmişim:) Ordan da diğer mağazalara bakınarak yürüyoruz . Kardeşimin de önümüzdeki hafta yaşgünü ona bir hediye bakalım diye girdik meşhur bir ayakkabıcımız vardır ya H li olan,ona işte..bende kendime de bakarım dedim. Neyse ben normalde çizme bulamazdım kendime göre pek baldırlar kalın ya kapanmazdı o yüzden direk kısa botlara baktım birini de gözüme kestirdim ,denedim pek de rahat onu aldım.Platform manyağıyımdır ben hem yüksek hem de rahat oldukları için çok severim.Bu da öyle...O arada annem de bir bot seçti denedi beğendi.Gözüme de bir tane ayakkabı çarpıyo o arada onu da deniyeyim dedim ...bu arada servis veren çocuk da gerçekten süper bir satışçıydı hem çok kibar hem insanı bunaltmıyor hem de satışa teşvik ediyor çaktırmadan:)Neyse o ayakkabıyı da ayırdık kenara .Kardeşime de beğendik çocuk numarasını bulmaya gitti ben o arada bir de çizmelere göz atayım dedim öylesine...bizim süper satıcı o anda beni elimde çizmeyle görünce gözleri parladı bir de çizme verelim muhabbeti yok dedim bana çizme olmaz hiç bacaklarım kalın 2 modelimiz var çok güzel filan dedi ve neyse lafı da çok uzattım...o çizmeyi de denedik ve de oldu .Ben bu sefer o zaman bottan vazgeçicem dedim çok oldu diye X kartın süper kampanyası var şu kadar taksit 2 ay erteleme diye beni bir kafaladı arkadaş...sonuç olarak 1 ayakkabı 1 bot 1 de çizme aldım.Hepsini de çok sevdim.Allahım sağlıklı günlerde giyelim inşallah tabi. Çok şükür ki çarşıya çıkıp dolaşabildim sağlığım yerinde diye sürekli içimden şükrettim .Hayat gerçekten çok güzel. Çarşamba günü de öğleden sonra kısmetse İstanbul da olucam ve çok heyecanlanıyorum. Hepinize sonsuz sevgiler ve sağlıklı günler.O yerinde olunca herşey halloluyor...

Sağlıklı günler

Çok şükürler olsun son 6 aydaki en iyi günlerimdeyim sanırım. Tahmin ettiğimden daha fazla yiyip içebiliyorum son yapılan balon operasyonundan sonra. Hayat ne garip midemi küçültmeye uğraştık sonra da genişletmeye:) Yapılan işlemden sonra raporu bir okudum ki midemde oluşan darlık nedeniyle geçiş aralığı sadece ve sadece 2 mm e inmiş o yüzden artık son günlerde su bile içemez halde imişim. 1 hafta sonra doktoruma da göründüm 1 ay sonra 1 büyük boy balonla bir girişim daha yapılacakmış bu kısmı biraz tatsız ama ne yapalım artık bunlar diğer atlattıklarımın yanında deve de kulak kalıyor. Son 3 gündür filan makarnaya terfi ettim.Yoğurtlu ve domatesli makarna...ne kadar lezzetli geldiğini size anlatamam.Hatta börek bile yedim.Evvelki gün annemin vefakar arkadaşlarından birine gittik.Yumuşacık bir börek yapmıştı ondan bir dilim yedim.Normal insanlarla birlikte yemek yemek ve çay içmek o kadar büyük bir nimet ki bunu da inanın allah vermesin kimselere ama anca benim gibi çeken bilir.Çayı özlemişim hergün birkaç bardak çay içiyorum.Önceden kahve de çok severdim ama şimdi onu hiç canım çekmiyor belki dokunur diye de zaten içmeye cesaret edemiyeceğim. Bu arada bütün bu tatsız olaylar çok iyi bir olaya vesile oldu ve ben sigarayı bırakmış oldum.Şaka maka tam 6 ay oldu sigara içmiyorum ve inanılmaz ama canım çekmiyor ve aklıma bile gelmez oldu. Alaksız bir şey daha ben taze sıkılmış meyve sularıyla bu mide alıştırmalarına başladım ya anneme phillipsin bir sıkma makinasını aldık ki harika nerdeyse çöpü ile atıyosun meyveleri. Hem çok pratik hem de çok lezzetli. İhtiyacı olan varsa diye özellikle yazmak istedim çünkü normalde ben hiç sevmezdim o katı meyve preslerini temizlemesi ayrı bir zordur meyveleri soyup soyup sıkmak da zahmetli. İşte bu alet çok pratik. Artık insan içine karışmaya da başladım...geçen günkü ev gezmesinden sonra dünde burada Bostanlı pazarı var meşhur. İzmirli arkadaşlar bilirler :) Oraya gittik ben pazarları çok severim İstanbul da canım Ulus Pazarı kalktığından beri gitmemiştim kıyafet için pazarlara o yüzden çok zevk aldım.Aşırı kalabalık olmasına rağmen zevkliydi .6-7 parça birşeyler aldım gayet uygun fiyata ve iyi kalite ürünler. Bu arada önümüzdeki hafta İstanbul'a gidiyorum bir aksilik olmazsa(Allah korusun) Ay başına doğru bu balon işlemi için gelicem ama artık İstanbulla,dükkanla ve herkesle bir hasret gidereyim dedim. Bu arada özellikle Öykücü merak ediyordu ilk doktoru dava etmeyi düşünüyorum ve bir avukatla görüştüm bu konu ile ilgili direk açılmıyormuş ben gereki belgeleri vs toplayıp bir dilekçe ile ona verikcemişim bir bilirkişi ki bunlar da doktorlardan oluşan bir grup onlar dava açılıp açılmayacağına karar veriyorlamış. Kesinlikle bu konu ile uğraşmayı düşünüyorum. Siz ne dersiniz? Bu konuda fikri, bilgisi olan herkesin önerilerini memnuniyetle beklerim. Sevgiler..sağlıklı günler arkadaşlar.

Hastalık yazmıyalım dedik..dedik de işte ne kadar olabilirse artık. Hani demiştim ya kusmalarım var diye bir miktar olunca normal karşılanıyordu .Son 15 gündür filan ise artık su bile içemez hale gelmiştim kaldı ki zaten katı birşey yemiyordum. Meyve suları,çorbalar ve muhallebi bitki çayları filan işte. Ama öyle bir hal aldı ki elimde bir kapla geziyorum ve içer içmez geri geliyor .Son derece halsiz ve keyifsizdim bütün gün tv karşısında yataıp kimseyle konuşmadan vakit dolduruyordum ki annem artık bu böyle olmıycak besinsizlikten ölüceksin diye beni dr.a götürdü.Önce tabi ki tonla tahlil yapıldı ve eski dr.um yani gastrodaki sevgili hocamız bir mide filmi istedi...ve görüldü ki midecağızımda darlık var.O kadar ki mide filmi çekilmesi için su gibi bi ilaç içiriyolar o bile geçemiyor aşağı kısma.Kusmaların sebebi bulundu.Hemen kurtarıcım genel cerrahımızla temasa geçildi ve dün için yine burda Ege üniversitesinde endoskopi ile balon ile o bölgenin genişletilmesine karar verildi.Bende yine stres had safhada..beni gören dr. seni bikaç gün yatıralım diyor ben direniyorum tekrar hastaneye yatmamak için.Sonunda evde serum takılmasına karar verildi.Yine kollar eller delik deşik artık damarlarım çekilmiş çünkü o kadar zor bulunuyor ki..neyse derdimiz bu olsun dedik katlandık. Dün sabah erkenden yine hastane yolları ..Neyse ki beni bayılttılar birşey hissetmedim ve işlem başarılı geçmiş eve gelince saat 17'ye kadar bir şey yemicektim ve 2-3 gün sadece soğuk şeyler yememi istedi dr.um .Muhallebi ile dondurma yedim:) Ve çokk şükürler olsun çıkmadı geri...sonrasında da aralıklarla 2 bardak meyvesuyu filan. Bu sabah keyfim yerinde uyandım ve artık yazabilecek modda olduğumu düşünüp pc başına geçtim.Bu arada bu olay başladığından beri tam 21 kilo verdim. Allah biliyo ya böyle seçeneğim olsa yaşadıklarım mı şişman olmak mı...2. seçeneği tercih ederdim kesin ama artık kilolardan kurtuluyo olmak da iyi tabi.Hala zayıf değilim 79 kiloyum ancak baya baya küçülmüşüm.Aslı istanbuldan kıyafetlerimden yolladı hep küçük beden eskilerimden yolladı ve bu güzel birşey tabi ki:) İlk defa canım dışarı çıkmak istiyor bugün öğleden sonra çıkarız sanırım.Kızkardeşim öğretmen ve onun da sömestr tatilinde olması hep beraber de zaman geçirebilmemiz için ideal. Allahıma bin şükürler olsun bugünleri gördüm. İstanbulu,dükkanı ...düzenimi çok özlüyorum..özledim ama sanırım bir süre daha İzmirdeyim. Hepinizi çok öpüyorum.

Hayata Döndüm

En son Kasım 7 de yazmışım ve şu an nereden başlayıp o günden bugüne olanları yazsam bilemiyorum.Çok acıklı çok stresli ve de korkunç günler geçirdim ama çok şükür en sonunda kurtuldum. Son yazımda bahsettiğim üzere bana endoskopi yapıldı ve ilk ameliyatı yapan dr.un 1 mm dediği deliğin 2,5 cm olduğu görüldü kaldı ki küçültülmüş bir mide için bu neredeyse bir krater sayılabilir.Gastrodaki Hoca ki kendisi 55 yaşlarında bir profesor anneme dedi ki ben bu yaşıma kadar 3-4 delik gordum en büyüğü de bu dedi. Neyse bu arada bizim en son temasa geçtiğimiz cerrah bu Gastrodaki hocayla birlikte hareket etmeye karar verdi. Öncelikle ameliyatsız çözümleri deneyelim dediler zira benim bir ameliyatı daha kaldırıp kaldıramayacağımdan emin değillerdi. Stent koymaya karar verdiler Kasım ayının 12 si günü annem stent için detayları konuşmaya gitti ve bana hiç olmadık bir şey oldu annem hastanedeyken .Şiddetli bir şekilde kustum ve hani çekilemeyen aktif olmayan drenim vardı ya ondan yemyeşil bir sıvı gelmeye başladı. Ben acele annemi aradım dr.un yanındaydı o sırada. Sonra beni geri aradı apar topar eve geldi vebeni hazırlayıp direk hastaneye yatırdılar o gün. İşte tahliller tomografiler vs tekrar. 2 gün sonrasında ise bana stente karar verildi ...ve o da berbat bir girişimdi. Genel anestezi ile yapıldı ancak çok kötü uyandım .O gece berbat geçti...stent denen şey 15 cmlik bir boru ve yemek borumdan geçip mideme giriyor ancak o yemek borusundaki hissiyatı anlatamam .Nefes bile alamıyordum...doktorlar bir süre sonra geçicek filan dediler...2-3 gün sonra anlaşıldı ki stent bende işe yaramadı .Tüm akıntı oldugu gibi devam etti. Hepimiz için ciddi moral bozukluğu oldu. Bu arada doktorum bana ağızdan biraz biraz ye bakalım dedi...fakat artık öyle bir hale gelmişim ki ne yesem anında mide drenimden ve diğer direnden çıkıyordu. Yine tekrardan filmler filan çekildi ve anlaşıldı ki bağırsaklarımda delik açılmış.! Bu arada genel cerrahideki doktorum inanılmaz iyi bir cerrah ve insani özellikleri çok üstün biri.Etik anlayışı zirvede ve kendinden önce hastasını düşünüyor.(Ona hayatımı borçluyum) Benim için bir konsey toplandı ve ne olacağına hep beraber karar verdiler. Sonradan öğreniyorum ki bağırsaklarımdaki delik dolayısyla hayati tehlikem çok büyükmüş.Bir sabah doktorumuz odama geldi ...GOB dedi biz seni haftaya ameliyat etmeyi düşünüyoruz bu hep beraber aldığımız bir karar.Annemle ben apıştık kaldık ben bir yandan ameliyat olmayı çok istiyordum bi yandan da bu kadar çabuk olmasını beklemiyordum.Biz tabi e peki nasıl olacak ne yapılacak dedik...inanın açınca karar vereceğim şu anda hiç bilmiyorum ...bir şey yapamadan kapatabiliriz bile dedi. Ben korkunç bir haldeyim ama yapacak bir şey yok. Gün geldi çattı ...4 Aralık sabahı beni ameliyat için hazırladılar...ameliyathaneye aldılar en son anestezi uzmanı ve kendi doktorumun asistanı ile bir iki cümle bir şey konuştuk ve ben gözümü yoğun bakımda açtım. Çok şükür operasyondan sağ çıkmıştım..1 gece orda yattım ki en zor zaman o..karnımda çok büyük bir kesi vardı.Önceki meme arasından göbeğe kadar olan kesiye ek olarak göbek deliğimin altından bir uçtan diğer uca. Kocaman bir yarım artı gibi yani:) Sabahleyin doktorum geldi ve beni odaya geçirebileceklerini söyleyince dünyalar benim oldu. Annem 5 dakikalığına gece yanıma gelmişti ama ben aygın baygın olunca pek anlamadım tabi.Ameliyat başarılı geçmiş diye anlattı annem...bağırsağımdaki delik 1 değil 3 taneymiş ..midemdeki deliği bağırsaktan parça alıp yamamış doktorum delikleri de dikmişler.3,5 saat sürmüş. Ailem ve diğer bütün yakınlarım için çok zor geçmiş o saatler tabi. Bu arada boynuma bir kateter takmışlardı. Yaklaşık 15 gün oradan serumla beslendim.Sonrasında ufak ufak sulu gıdaya geçildi. Çok şükür bir mucize gibi yılbaşı günü doktorum beni taburcu etti. Drenlerim çekildi..dikişlerimin büyük kısmı alındı.Şu anda allahıma bin şükür evdeyim ve ara ara olan kusmalar dışında bir sıkıntım yok. Hatırlamak bile istemediğim için çok kısa geçtim arkadaşlar. Hepinize sonsuz teşekkür ediyorum.Bu süreçte bana moral verdiniz..merak ettiniz ve dualarınızı esirgemediniz.İnanın o dualarla ben hayatta kaldım. Hepinizi çok seviyorum

Son durumlar

Her postta icimden bir daha bu kadar ara vermeyeceğim diyorum ama olmuyor.Benim bu ara yazamamin nedeni daha cok ruhsal tahmin edersiniz ki. Geçenlerde ameliyati yapan dr hala ABD de ya onunla mailleştik bana dedi ki ankara da 2. yattigim hastanenin klinik şefi icin onu ara o mutlaka bu işi halleder senin isin cok uzadi. Sanki ben halimden cok memnunum da...Neyse ben onun gazıyla tuttum adama bir mail attım ve hayatımda aldığım en öküzsel yanıt geldi ertesi gun. Ben oncelikle iste H. bey sayin hocam su kadar zaman gecti ve benim şu andaki durumum bu diye son derece kibar bir bilgilendirlinme ricasinda bulunmuştum. Gelen yanit ise şöyle: GOB hanim hastaneden ayrilirken sizi süreç konusunda yeterince bilgilendirdiğimizi düşünüyorum.6 aydan once yeni bir modelite konusmayacagiz.KONUSMAYACAKMISIZ..yani xtir git beni rahatsiz etme demis amcam.Benim tabi acaip zoruma gitti ve o 6 ay lafiyla korkunc moralim bozuldu. O geceyi cok zor gecirdik. Bu arada İzmir'de cok saygin ve ismi cok iyi anilan bir dr. daha vardi gitmedigimiz annem ertesi gune hemen ondan randevu aldi ve biz ertesi gun ona gittik.(Bu arada 6. dr.umuz filan)Oldukca genc bir profesor ve insancil biri.Hikayemi dinledi, muayene etti ,epikrizlerimi okudu ve dedi ki...durumunuz cok ciddi gerçtekten ölümden dönmüşsünüz ama tabi ki bu şekilde yaşamayazsınız bir kaç tahlil ve tetkik istiyecegim ona gore ne yapacagimiza karar verelim .Ama mümkün oldugunca ameliyatsiz bir çözüm bulmamiz gerekli ki daha fazla riske girmeyelim, cerrahi müdahale gerekirse iş çok büyüyecek dedi.Kafamda bir kaç şey oluştu ancak bu tetkikleri yaptıralim dedi.Bu arada kendisi Ege Üniversitesinde ayni zamanda..hatta bence hastaneye yatmaniz daha uygun olur bana gore evde bakim hastasi değilsiniz dedi.Ben pek yanaşmadim. Neyse ertesi gun tomografi çekildi,araya haftasonu da girdi,Pazartesi günü de skopi diye bir şey var,röntgene benzer bir görüntüleme ama makina da yatirip kaldiriyolar ve ilaç içerek görüntülüyolar.Bu arada işte kendi dr.um ve radyolojiden bir hanim profesör bizzat kendileri bakiyolar makinaya benim durum kritik diye.Neyse onlari da yaptirdik ve belki stent takilmasi gundeme geldi...Gastrodan bir hocaya yönlendirdi bizi dr.um o işlemi o bölüm yapiyor...Sonuç olarak heyecanlıyım da biraz lafı şöylece toparlıyayım..bana yarın sabahtan endoskopi yapılacak inceleme amaçlı ve sannırım onun sonucunda stent takılıp takılamıyacagına karar verilecek.Nolur ama nolur dua edin...stent olursa ve başarılı uygulanırsa çilem bitecek.Stent mide deliğini kapatacak ve fistül iyileşecek.Çok umutluyum çok heyecanlıyım ve çok da stresliyim... umutlanmaya bile korkuyorum tekrar rica ediyorum dua edin arkadaşlar...