Pages

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

04 Aralık 2008

4 Aralik -37 yasimda 1. dogumgunum bugun

Ege Universitesi Genel Cerrahi Servisin'deyim....313 numarali oda. Dogru durust uyumamamisim,aylardir tam uyku uyumuyorum.Yanimda annem ve Asli da oyle. Sabah saat 5'den itibaren hastane koridorlarinda hareket basliyor. Hemsireler, uzmanliga hazirlanan gencecik asistan doktorlarodalara girip cikiyorlar,hemsire Hanım geliyor elinde bir onluk,ameliyat onlugu bana uzatiyor...Giyiyorum, karnimdan cikan 2 tane direnle zaten aylardir butunlestik...elimde onlar..diger kolumda serumlar ilaclar. Odanin icinde anlamsizca dolasiyoruz,annem ve Asli da pesimde. Zoraki espri filan bile yapiliyor ama hepimiz cok gerginiz aslinda, herkes oynuyor birbirine:) Doktorum adim atiyor ekibiyle odamiza...Rengin'cim ilk hastamiz sensin diyor.Gozgozeyiz hepimiz, sanki bilmiyomusuz gibi o gun ameliyat olacagimi cok sasirmis gibiyiz. Peki diyorum galiba...cok da net degilim. Kendimi ona biraktim ,allahim iyi ki onu karsimiza cikardi. Halime cok acidigini hissetmistim ilk yaninda gittigimizde...uzun uzun raporlarimi okumustu, ben agridan oturamiyorum bile koltukta. Cok sakin sesiyle durumun cok karisik, 3. bir ameliyata gitmeden cesitli girisimler yapilabilir. Ameliyatin cok da komplike ve tehlikeli bir ameliyata donusebilir ama boyle de seni birakamayiz demisti bana bugunun yaklasik 2 ay oncesinde. O gunden itibaren de beni oylesine sahiplendi ki...Yeri geldi Cumartesi gunu hastanede mesaisi olmamasina ragmen geldi beni gordu gitti. Tekerlek seslerini duydugumda gerildigimi hatirliyorum, hastabakicilar sedyeyle odaya girdiler, hepimizin gozler dolu dolu.Babacim gelmis disarida bekliyor,annecim ve Aslicim yanimda, ellerimiz titriyo sedye ayagimin altindan kayiyor gibi oluyor..uzaniyorum. Elimizde telefon Elvin ve Emre gelecek daha onlari gormeden girmek istemiyorum oyalanmaya calisiyorum ama olmuyo...Telefonda konusuyoruz ...Cok eski ve yakin bir arkadasim oncesinde aramizda bir gerginlik olmasina ragmen basima gelenleri duyunca yanimda olmak istiyor ameliyat oncesinde....ama o da yetisemiyor.Annemle ve Asliyla vedalasiyorum ,annem agliyor ben agliyorum Asli agliyor. Beni ameliyathane yazan koridordan iceri sokuyorlar.Sedye tangur tungur ....yattigim yerden saga sola bakmaya calisiyorum.Buyuk bir hol ve etrafta hep ameliyat salonlari var. sanirim 4 salon filan var. Anestezi ekibindeki genc doktorlar geliyor, agzimi actirip bogazima bakiyorlar, damar yolu acilmasi lazim yeniden.Damar bulunsa! Aylardir kollarimda yer kalmadi,damarlarim korkup kacmislar artik sanirim. Ust kolumda bir yerlerden bulunuyo neyse ki....ilaclari takiyorlar serum filan. Ameliyathaneye giriyoruz,sedyeden ameliyat masasina beni kaydirarak geciriyorlar. En korktugum sey nedense aylardir takili olan direnlerin o anda birden cikivermesi,sanki oyle bir sey olsa mudahale edemezler gibime geliyor.Doktor Pinar hanim var kidemli asistan,minicik bir genc kadin. O sag tarafimda ,anestezi doktoru basimin arkasinda bana ne dinlemek istersin filan diye soruyorlar onlar hazirlik yaparlarken:) Sol kolumu uzattiriyorlar ameliyat masasinin bir cikintisi var sanki oraya bagliyorlar, igneyi seruma vermeye basliyor anestezi doktorum...Uyumaya basliyorum diyorum ama yuksek sesle mi soyledim icimden mi gecirdim emin degilim. Uyanis kismi tabii cok acikli...burnum ve bogazim korkunc aciyor...burnumda zaten hortum var yine....karnimin acisini tarif etmeme olanak yok...allahim diyorum icimden bei yurutcekler bi de ben nasil kalkarim ki ..o an imkansiz gibi geliyor....annemi gormek istiyorum, asliyi gormek istiyorum,babami ve Elvini gormek istiyorum..Olmemisim iste...onlarin beni gormesini istiyorum...sanki onlarin o ana kadar haberi yok gibi geliyor. Beni iceri aldiktan hemen sonra elvinler gelmis,hemen ardindan da o eski arkadasim gelmis...ve annemin arkadaslari,yakinlar,teyzemler,emrenin babasi , epeyce kalabalikmis...herkes destek vermeye gelmis annemlere. O sirada Sinan Bey ameliyathane genel kapisindan cikmis gozleriyle annemi aramis,eliyle isaret etmis annem yaninda....Sinan Bey elini annemin omzuna atmis, korkmayin ben de cok korkuyorum ama hersey iyi olacak demis. Operasyon devam ederken sanirim 5-6 hoca daha girip cikmis, degisik bir vakayim, Sinan Bey cok cok mantikli ve temkinli. Zaten ameliyat kararimi konsey karariyla verdiler.Hocalardan biri ameliyatin ortalarinda cikip yine anneme haber vermis.Ameliyat cok iyi geciyor, Sinan mideyi onardi ,simdi bagirsaklariyla ilgileniyor demis. Bagirsagimdaki delikli kismi kesip atmislar, mideme de ince barsaktan yama...Allahim bu insanlara asla dert,uzuntu yasatma bizim onlara cok ihtiyacimiz var...neler yapiyorlar...ne fedakarliklarla.... Bu hikaye bitmez ama cok sukur uzerinden 1 sene gecti..tam bugun iste....Mucize gibiyim...su an dukkanda oturmus bunlari yazabiliyorum.Cayimi yudumluyorum,agzima salatalik filan atiyorum,yutabiliyorum,midem de ogutebiliyor, bagirsaklarim da gorevini yapabiliyor. Doktorum Prof. Dr. Sinan Ersin' e omur boyu minnettarim, keske benim de onun icin yapabilecegim bir sey olsa...saygim ve sevgim cok buyuk.....Bugun hayattayim...ve henuz 1 yasindayim:) Annecim, Babacim, biricik kardesim ,Aslim,Emrecim yazmakla bitmez bendeki emekleri ve fedakarliklari...zaten onlarin destegi olmasa.....iyi ki varlar....

15 yorum:

Sagır Kedi dedi ki...

Resmi gördüğümde "ay ne şeker bir şey" dedim.Sonra yazını okudum.Şanslı insansın gerçekten...Ailen,sevdiklerin hepsi yanındaymış.Onlar sayesinde hastalığın pozitif bir direnç göstermiş.Diyorum ya şanslı insansın:)))Yeniden doğman hoş:))Kal sağlıcakla...

Sagır Kedi dedi ki...
Bu yorum bir blog yöneticisi tarafından silindi.
Girls-on-blog dedi ki...

:)) Yazi cok sevimsiz oldu istemeden ,ondan sevimli bir resim koyayim istedim.
Sansliyim valla Sagir Kedicim:) Cok tesekkurler, saglikla insallah hepimiz.
sevgiler

Sagır Kedi dedi ki...

Hayır hiç de sevimsiz değil.Sonuçta yaşadıklarını yazmışsın içini dökmüşsün.Bu anlattıkların şu anda senin sağlıklı bir şekilde hayatta olmanın gerçekleri...Resim ve yazı uymuş:)))

ChoKingCandy dedi ki...

Canımmm :(( ben bile okuduğumda tekrar okuduğumda ağladığım postlarına geri döndüm. Sanki hastanenin koridorundaymışım da seni izliyomuşum oradan üzülüyomuşum gibi hissettim.

Gerçekten çoook ama çoooook zor şeyler yaşadın. Ama Allaha şükür ki şimdi çook iyisin, lütfen sende bu şansının,sağlığının kıymetini bil. Ne biliyim hiç bişiye üzülme mesela,stres yapma.. gibi gibi.

NİCE MUTLU,SAĞLIKLI,HUZURLU YILLARA. HERŞEY GÖNLÜNCE OLSUN. DOĞUMGÜNÜN KUTLU OLSUN İYİLİK MELEĞİ :)

Girls-on-blog dedi ki...

Chockingcim ...sensin melek....guzel yuzlu guzel kalpli arkadasim....:) ne denir ki...ne guzel seyler yazmissin...

butterfly dedi ki...

okuyamadım, okumak istemedim. İyileştin sen artık, ama eski günleri de unutmamak gerekir ki sağlığımızın kıymetini bilelim di mi :)
öpüyorum cok iyi bayramlar

Sasha dedi ki...

bir de ii yönünden bakalım 3lü rakamlardan tekrar 0'a döndün, kardasın şekerim ;)Nice mutlu ve sağlıklı seneleree..çok öpüyorum

иαℓαи dedi ki...

zor günlerdi geride kaldı gobcum, yeni yaşın mutluluk getirsin :)

Girls-on-blog dedi ki...

Butterflycım seni anliyorum biliyo musun...ben de eski postlari da hic okuyamiyorum:( Dedigin gibi gecti cok sukur...cok tesekkurler canim.Iyi bayramlar.
sashacim...kesinlikle haklisin:))en iyi tarafi bu oldu tabii ki.opuyorum
Nalancim, cok tesekkur ederim sekerim:)
Mutlu bayramlar hepimize

Oya Kayacan dedi ki...

Okumak bile yordu beni. Zor zamanlarmış. Doğum günün kutlu olsun.

Girls-on-blog dedi ki...

Oya Hanım cok tesekkurler iyi dilekleriniz icin...Herkese saglik dilerim o olunca gerisi bir sekilde geliyor nasilsa...sevgiler

Öykücü dedi ki...

1 yıl olmuş ha.Çok şükür geçti.Kötü günler geçti ve sen eskisinden zayıfsın:))O berbat günlerin iyi bir sonucu olması iyi di mi?

Öptümm.

Girls-on-blog dedi ki...

Oldu valla Oykucum:) en iyi tarafi o oldu...Tam 30 kilo daha zayifim:)) ha pard0n bir de kim dost kim degil ogrendik:)ben de optum seni...

Impossible dedi ki...

ne tesaduf bende o gun dogdum :)